Die Ou Romeine word krediteer met bogemelde gesegde : Tyd vlieg.

Presies n jaar gelede sit ek vroegaand en ginnegaap – en waar ek sit kan ek nogal daai Platberg se sykant beskou – en ek sien die NoordWes begin van regs na links soos ek sit die wolkkombers stadigaan oor ou Tafelberg trek. Is daar dalk n paar druppels op pad vra ek myself af – en terstond wend ek my tot die wonder van die Internet en die WeerStasie genaamd : Yr.No ( n weerstasie baseer bykans 12000 km van hier in Noorweë : Yr staan vir wind en No naturlik vir Noorweë ).

Daar – in Oslo – sit n vaal Outjie met n wit kuif, n T-hemp en Jannas en hy voorspel dat dat teen 21h00 vanaand gaan dit reën in Nuweland/Rondebosch.

Dis 20h00 toe ek voormelde lees – en Ha Ha – hy was verkeerd!!! Die reën het eers om 21h05 begin neerstuif.

Bogemelde net ter illustrasie – Vir dié van julle wie nog nie met daai vaal Noorweër ontmoed het nie.

Om die minste te sê was ek verras en beïndruk – en dit laat my toe dink of ek nie soortgelyke ervarings dalk wil neerpen en deel met wie ookal dit interessant sal vind.

Dis dan hoe Johannes begin Blog het ( en my “raison d’etre” is steeds soos in Blog 1 : Ek doen dit omdat ek hou van waarneem, deel en skryf – en alhoewel ek geen begeerte het om vir die “Groot Paviljoen” te speel – indien my maaksel in die proses enigiemand anders vermaak verskaf : “Happiness!” ).

Die resultaat was egter dat soos op vanaand ( 12 maande verder ) is hierdie inderdaad Blog#12. Tyd vlieg inderdaad!

En soos n jaar gelede verwonder ek my weer – maar hierdie keer is die vraag : Wil ek regtig voortgaan hiermee?

Ek is nie seker nie – maar wat ek wel kan sê is dat ek die afgelope 12 maande se Bloggerasie inderdaad baie geniet het. Aanvanklik seker die uitdaging om iets nuuts onder die knie te kry – maar later het ek besef dis eintlik die waarneem, konseptualisering en weergee daarvan wat ek stimulerend gevind het.

Dalk is dit tyd om nou weer iets anders te probeer – want Tyd vlieg en myne raak vinnig minder.

Maar dan dink ek aan Vrind Harold se respons was op Blog #1 : Doen dit! Skryf oor enigiets wat jou interesseer – Wat jy sien as jy rondbeweeg en oor kos en oor musiek. Enigiets … en deel dit met ons.

En aan die hand van voormelde inspirasie het ek besluit om minstens Blog#12 die lig te laat sien en wel in die formaat van n vinnige sg “Trip down Memory Lane” en gaanek dus kortliks uitlig wat eerste by my opkom met die terugblaai deur die afgelope #11 Blogs :

1 Blog #1 : Ek sien weer daai Kêrel met die grys T-hemp en ABBA sing in die agtergrong : Thank you for the Music!

2 Blog#2en3 : Ons kuier by die KapélMeester in die Tankwa en die wydheid en stilte en Chris de Burgh se “When winter comes” sal my altyd by bly.

3 Blog#4en5: Daar is n gesegde dat jy nie Familie kan kies nie ( behalwe in n ander kultuur waar huwelike gereël word. Skrikwekkend!).

Trouens – In die kultuur waarin ons funksioneer kan jy ook nie Skoonfamilie kies nie ( potensieel ewe skrikwekkend!).

Maar soms is jy gelukkig – en so kuier ons in Swellendam by ons eerste Skonies en die betrokke Blogs spreek vir sigself. Ons kom baie goed oor die weg – maar hoé goed het ek eers veel meer onlangs besef toe ons nader aan Huis weer n slag saam kuier en ná ete heel spontaan begin musiek speel – en Swaer Kobus op n stadium vir my vra : Kan jy dalk n Song van Mireille Matthieu vir ons opspoor?

En daar besef ek van vooraf – “We are cut from the same cloth”.

4 Blog #6en7: Betties is danksy die insig en voortvarendheid van Ou Mê ( met Oupa Andries se deurlopende ondersteuning ) nou al bykans 35 jaar in ons Familie.

En ons sit op die Stoep en ons stap op die Langstrand en ons maak kos – oor jare het weinig verander – en wat is dan lekkerder as n Skaapboudjie in Ou Mê se DutchOven? ( dis nou as die SuidOos of NoordWes buite sit minder plesierig maak).

Soms gaan lê die wind egter – en dan kan mens n resitasie skryf oor die weer! Gevolglik wil mens die volgende môre vir Brunch/Lunch dalk bietjie iets anders doen – en hoekom nie weer daai Boere Pizzas wat die KapélMeester ons op trakteer het? ( sien Blog#3 )

5 Blog#11 ( ek kom terug na 8,9 en 10 ) : Die eksperiment om die Groot Honde van die LangPad bietjie onder die vergrootglas te plaas was opsigself interessant – maar wat op die ou einde my keer op keer laat luskry om weer n slag die Langpad aan te durf is om saam met my Reisgenoot te luister na die lekker musiek wat sy vir ons speel ….. en as ek hieraan dink dan kom die refryn op van daardie besonder aangrypende “Song” ( verskoon asb – Lied of liedjie doen afbreek ) van Richard van der Westhuizen : Tussen Treine

6 Blog#8,9en10 : Terug by die Huis ry ons gereeld verby die bekende Rondebosch Meent ( of soos dit algemeen bekend staan hier in die Suidelike Voorstede van Kaapstad : The Common ).

Maar dis tans ongelukkig maar vaal en bruin weens die voortslepende droogte in die WesKaap

Nogtans is daar deurlopend Drawwers op geteerde sirkelroete buite-om en Andere wie weer met hul honde kruis en dwars die Meent se verskeidenheid ongeteerde voetpaadjies beproef.

Een van die Randfigure van die Meent is Norman.

Hy beman die robot op die SuidOoste hoek van die Meent. Norman bied aan om jou te verlos van enige rommel in jou voertuig – maar anders as baie van sy Kollegas, is hy heel gemaklik indien jy aandui jy kan geen bydrae lewer nie. Hy glimlag – groet jou en stap na die volgende voertuig in die ry.

Die patroon het dan ook ontwikkel dat wanneer ons besef ons ry in daardie rigting maak my Reisgenoot gou n lekker Toebie ot twee – en afhangende van die weer n bottel lekker koffie of koeldrank. En Norman is dankbaar.

Maar nou anderdag vang die tyd ons en toe ons weer besef nader ons Norman se robot – en ons hande is leeg – en die robot is rooi.

Die volgende gesprek vind toe plaas :

Ek : Hallo Norman – Jammer man. Ons het ongelukkig niks hierdie keer nie.

Norman : Hallo Julle! Geen probleem – Dis lekker om julle te sien.

Ek : Ons kom waarskynlik môre weer hier verby – sal dan vir jou onthou.

Norman : Baie dankie – maar moet glad nie stres nie. Sê egter vir my : Hoe gaan dit met julle Twee?

Norman slaap in die aande onder die Dennebome aan die Westekant van die Rondebosch Meent.

Miskien het Norman my inspireer om uit blote dankbaarheid ( net omdat ek kan ) dalk maar nog n slag of wat iets neer te “pen”.

Ek dink nog daaroor –

Maar vir die huidige is dit dan hierdie keer se Storie uit Rondebosch.

2 thoughts on “Tempus fugit – Selfs as jy Blog net wanneer jy die bevlieging kry.

  1. Moenie ophou blog nie….ek lees lekker………
    ….en ek praat namens die hele Suid-Afrika, die wereld en die verenigde volke.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s